Make Art Not Still

Make Art Not Still

Beweging in verstilling, verstilling in beweging.

Deze reeks verkent momenten waarop iets verschuift – soms zichtbaar, soms nauwelijks waarneembaar. Niet alles is luid. Niet alles is af. In beelden die balanceren tussen druk en ruimte, tussen aanraken en loslaten, nodigt de kunstenaar de kijker uit om niet passief te kijken, maar aanwezig te zijn. Niet om te begrijpen, maar om af te tasten.

Elke afdruk – gebroken, vervaagd, herhaald – draagt sporen van wat niet gezegd wordt. Stilte is niet leeg, ze luistert. De draad weet het al. Beweging toont zich in een schrapend lichaam, een onaf kleed, een relatie in spanning. De ruimte tussen de figuren spreekt. Wit is stilte, maar ook tegenkracht.

De tentoonstelling in een kerkruimte versterkt die gelaagdheid: echo, licht en openheid worden actieve onderdelen van het werk. De ruimte draagt, vertraagt, stelt bloot. De werken zetten zich niet af tegen de plek, maar ademen erin mee.

Deze werken zijn niet omlijnd. Ze zijn poreus, veranderlijk, zoekend. Een blinddruk kan meer zeggen dan een afdruk met inkt. Papier rafelt, scheurt, hangt, krult zich tot prop. Een kader houdt niets vast. De kijker wordt geen toeschouwer, maar lezer. Niet om een afgerond verhaal te vinden, maar om te dwalen in de ruimte tussen dingen.

De beweging zit ook daar – même dans le calme.
Ik ben niet compleet, en dat is mijn kracht.
Niets blijft stil.

Make Art Not Still

Movement within stillness, stillness within movement.

This series explores moments when something shifts – sometimes visible, sometimes barely perceptible. Not everything is loud. Not everything is finished. In images that balance between pressure and space, between touch and release, the artist invites the viewer not to look passively, but to be present. Not to understand, but to feel their way through.

Each print – fractured, faded, repeated – carries traces of what remains unsaid. Silence is not empty; it listens. The thread already knows. Movement appears in a dragging body, an unfinished garment, a relationship under tension. The space between figures speaks. White is silence, but also resistance.

Exhibited within a church, the work expands in dialogue with its surroundings. Echo, light and openness become active elements. The space carries, slows, exposes. The works do not oppose the architecture — they breathe with it.

These works are not contained. They are porous, shifting, searching. A blind print may speak louder than one in ink. Paper tears, hangs, frays, curls into a crumple. A frame holds nothing. The viewer is no longer a spectator, but a reader. Not to find a completed story, but to wander within the space between things.

Movement is present even there – même dans le calme.
I am not complete, and that is my strength.
Nothing stays still.

She isn’t at the center.
And yet everything shifts around her.
No loud resistance.
Just a body
that disrupts the act of looking.

Ze breit haar kleed. Ritmisch.
Geen spektakel, maar volharding.
Draad als daad.
Oud papier, broze afdrukken, breinaalden die haken in het nu.
Ze is niet af, en dat moet ook niet.
Worden is haar werk.

She knits her dress. Rhythmically.
No spectacle, but perseverance.
Thread as act.
Aged paper, fragile prints, knitting needles that anchor into the now.
She is not finished, nor should she be.
Becoming is her work.

Twee lichamen,
in dans of in strijd.
Niet één moment,
maar een proces –
fragiel, rafelend,
beweging die fluistert.

Wat raakt,
kan ook breken.
Wat loslaat,
blijft hangen.

Relatie beweegt.
Niets blijft stil.

Two bodies,
in dance or in conflict.
Not a single moment,
but a process –
fragile, fraying,
a movement that whispers.
What touches,
can also break.
What lets go,
still lingers.
Relationship moves.
Nothing stays still.